[CS] EV1341 : The begining of the end
posted on 31 Dec 2008 21:28 by boomcubic in ManBoom-Sidestoryหมายเห็ด : มีส่วนที่แตกต่างจากเมื่อวานนิดหน่อย รีไรท์ + เพิ่มรูปและของแถม
ขอมาแบบ รีไรท์คำ และเพิ่มรูปนะคะ โปรดอ่านใหม่เพื่ออรรถรส อูอา
ฟิคเรื่องนี้ สำคัญมาก สำหรับคู่แมน*บูม จัดว่าเป็น Turning point ทีเดียว โปรดอ่านด้วยหนาค้า เอิร์กซซซ
ต่อจาก
[CS]EVงานเลี้ยงปีใหม่ลูกบาศก์51Part2
เชิญทัศนา
Credit โครงการ : http://cubicschool.exteen.com
แขกรับเชิญ : แมน
เมื่อถึงช่วงสุดท้ายของปี สิ่งที่ผู้คนทำคือเริ่มนับถอยหลัง
ส่งท้ายสิ่งเก่า เตรียมตัวสู่ย่างก้าวใหม่
...รอคอยการเริ่มต้น...
+++++++++++++++
เขาเคยชินกับการเป็นผู้เลือก
น้อยครั้งที่สิ่งที่อยากได้จะไม่มาถึงมือ หากนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาคิดว่าตนต้องได้ในทุกสิ่ง เพียงแต่เด็กหนุ่มมักเตือนตัวเองเสมอว่า เราควรจะวางตนไว้ในตำแหน่งไหน
การเป็นฝ่ายเลือก...โอกาสย่อมมีมาก
ครั้งหนึ่งอาจผิดหวัง แต่ครั้งต่อไปยังมีเสมอ
"สวัสดีค่ะ เราชื่อกัมปนาท เรียกว่าบูมก็ได้นะคะ"
คนเราจะเห็นค่าของสิ่งนั้น ก็ต่อเมื่อกำลังจะสูญเสียมันไป
การได้มากับการรักษาให้คงอยู่นั้นแตกต่าง เขารู้ดีว่าหลายสิ่งได้มาง่าย เวลาจากไปนั้นก็ง่าย หากเขาก็ไม่เคยอาลัยอาวรณ์มากนัก เพราะเมื่อเขาได้สิ่งที่เคยต้องการมากับตัว เขาก็ใช้ประโยชน์จากมันให้เต็มที่
บางสิ่ง ถึงหลุดมือไป มันก็แค่น่าเสียดาย
หากบางอย่าง ความสูญเสียนั้นมากกว่า
"แมนคะ...บูมว่า บูมกำลังมีความรักล่ะ"
" ...กับใครเหรอครับบูม"
"คุณภูมิน่ะค่ะ"
ก็แค่เจ็บใจ
คำว่าศักดิ์ศรีวาบเข้ามาเสมอในทุกครั้งที่มีใครยื่นมามาแตะในสิ่งที่่เขา ต้องการ หากตัวเขาก็ไม่เคยปล่อยให้มันมาอยู่เหนือความนึกคิด เพราะใจรู้ดีกว่านั้นว่า ศักดิ์ศรีที่เสียไปนั้นคงมีมากกว่า ถ้าจะมาดันทุรังยื้อแย่ง...
ในสิ่งที่ไม่มีวันเป็นของเรามาุำตั้งแต่แรก
"So...you let others take whatever you want this easy?"
เมื่อสิ่งที่ต้องการนั้นหลุดลอย
ก็แค่เสียดาย
ก็แค่เจ็บใจ
+++++++++++++++
"อีกหนึ่งนาทีจะขึ้นปีใหม่แล้ว พวกเรามาเคานท์ดาวน์พร้อมกันเถอะครับผม!!!"
"60...59...58..."
"อ้าวแมน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่เหรอคะ"
"ฟางเขาหาแมนอยู่แน่ะ ทำไมไม่ไปอยู่กับฟางล่ะคะ"
"40...39...38..."
"นี่จะเคาน์ดาวน์แล้วนะ เวลาแบบนี้ต้องอยู่กับแฟนสิ เนี่ยเดี๋ยวบูมก็ไปเหมือนกัน"
"30...29...28..."
"แมน...แมนเป็นอะไรเหรอคะ"
"ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้นล่ะ"
"20...19...18..."
"ไม่สบายรึเปล่าคะแมน "
"15...14...13..."
"แมนคะ...แมนมีอะไรบอกบูมสิ"
"10...9...8..."
"โธ่...ถ้าแมนไม่ยอมตอบ งั้นเอางี้"
"3...2...1..."
"เดี๋ยวบูมจะไปตามคุณภูมิมา"
"ปัง"
เมื่อผิดหวังจากสิ่งที่ต้องการ
มันก็แค่เสียดาย
ก็แค่เจ็บใจ
มันก็แค่
"บูมได้เป็นแฟนกับคุณภูมิแล้วล่ะ"
...เจ็บปวด...
"Happy New Year มีความสุขมากๆนะทุกคน"
ถ้าวันนี้สำหรับใครหลายคน...คือการเริ่มต้น
วันนี้ของเขา
มันก็คงจะเป็น...การเริ่มต้นของ
...จุดจบ...
+++++++++++++
เสียงโห่ร้องจางลง หากเสียงในหัวใจยังเต้นรัว
...คนคนนั้นจากไปแล้ว...
คนซึ่งบัดนี้กลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่คุ้นเคย
คนที่ทิ้งไว้เพียงรอยอุ่นจากสัมผัส
คนที่ทิ้งคำถามซึ่งเธอไม่เคยรู้คำตอบ
...อะไรคือสิ่งที่เธอควรจะรู้
+++++++++++++
สรุป
- แมนเจอคอมโบกดดัน จากแพท จากตัวเอง เลยหลบมาทำใจ
- เจอบูมมาทัก
- จี้ใจดำเรื่องฟาง กับภูมิอีก
- เลยองค์ลง อย่างที่เห็น
- บูมเหวอ
- รีแอคชันก็อย่างที่เห็น
- ขออุบดีเทลไว้ก่อน(เรื่องของเรื่องคือมันเขียนไม่ทัน) จะมาขยายความทีหลังเน้อ
เม้าหลังเขียน
- มาตอนแรกล่กๆไปนิด เพราะแอบอยากให้ได้ฟีลวันเคาน์ดาวน์ มาวันนี้เลยเพิ่มรูป + รีไรท์คำให้มันดีขึ้นนิดหน่อย
- จุดหักเหสำหรับเรื่องแมนบูมเลยทีเดียว ที่ใส่จุดนี้เข้าไปเพราะรู้สึกว่าลูกสีฯเธอจะฮาเฮลัลล้าเกินไปละ เจอซะมั่ง(แล้วงานก็เข้าตัวเองมั้ยล่ะ) และก็คิดว่าอย่างบูมต้องเจออะไรตรงๆถึงจะรู้สึกมั่งไม่งั้นก็ไม่รู้ตัวมันซักที
- นั้นแหละค่ะ เห็นคนเขาวางระเบิดกันเยอะละ ขอมั่ง ตามเทรนด์(น่าน)
- สวัสดีปีใหม่ทุกท่านค่ะ
ปล. หลังจากนี้ จะเขียนแง่มุมสบายๆในงานเลี้ยงซักเล็กน้อย ส่วนจะเป็นเรื่องของใครนั้น ใบ้ให้ในตัวอย่างด้านล่าง อุคริๆ
โปรดติดตามตอนต่อไปค่า
แถมสุดท้ายจริงๆ
รูปชุดฟ้าเทียน เพราะบลอคแฟนเธอมิได้อัพให้ อุกริ้ว
#1 By [veho+อินทรี on 2009-01-01 00:30