Boom's Di@ry

ชิงลงไว้ก่อน เพราะเรื่องนี้ควรจะลงให้จบๆทันก่อนวันแม่ - - (ซึ่งมีแววว่าจะลงจบมิทัน) เขียนช่วงแรกๆไว้นานละ แต่ตอนท้ายยัจุด่อยๆ เพราะมันมิรั่ววววว มิรั่วจริงๆนะขอบอกกก (ถึงได้เขียนมิออกอยู่นี่ไง)

คราวนี้ ตัวละครเยอะขึ้น ถ้าเขียนแค่บูมกับแมนอย่างเดียวคงง่ายกว่านี้ แต่ไหนๆก็ไหนๆลุย และเป็นไปด้วยความหวังว่ามันจะได้จบทันวันแม่(ได้ข่าวพรุ่งนี้ กร๊ากกกก)

 มิมิอะไรจะเกริ่นมาก

แค่ขอบอกว่า เรื่องนี้มิรั่ว

มิรั่วจริงจริ๊ง

Credit โครงการ : http://cubicschool.exteen.com

แขกรับเชิญ : บูม แมน หมีภูมิ ลี่ลี่ ฟองคลื่น อินทรี เย้เย

                ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง สงกรานต์คงสุขีไม่หยอกเวลามีอนงค์นางมาล้อมหน้าล้อมหลัง

                สงกรานต์ สว่างพิทักษ์...ติดแหง็กอยู่ท่ามกลาง เอิ่ม...สาวๆ พวกเธอมาเคล้าคลอเคลียรอบตัวเขาชนิดที่ไม่กะให้หายใจ สาวหนึ่งกอดคอ อีกหนึ่งกอดขา  อีกส่วนใช้พุงกลมๆเบียดอนงค์อื่นเข้ามาเพื่อให้ถึงตัวเขา และที่สำคัญยังมีนางนึงที่พยายามปีนขึ้นหลังเพื่อจะเอาหนังยางรูปคิตตี้สีชมพูมัดจุกบนหัวเขาอีก...เว้ย อย่าทำยังงั้นซี่เดี๋ยวตก

                แหงล่ะ คงโคตรจะสุขี ถ้าคุณน้องนางทั้งหลายอายุมากกว่านี้ซักสิบห้าปี...น่ะนะ

                "พี่สุดหล่อขา จุ๊บๆน้องมายหน่อยสิค้า" น้องมาย เจ้าของเสียง หวาน ใส ด้วยความที่สูงเลยเข่าเขามาแค่นิดเดียว ทำให้เธอต้องเอียงหัวกลมๆที่ผูกแกละสองข้างขึ้นมาจากนั้นค่อยช้อนตาขึ้นออดอ้อน  

                ...อะนะน้อง...แบบว่า...ที่จริงเขาค่อนข้างถูกใจสาวนางนี้อยู่ ถึงจะเด็กไปไม่หน่อย แต่โตไปคงสวย และที่สำคัญเรียกเขาว่าสุดหล่อ...เอาเถอะ ประเด็นก็คือที่ไอ้จะให้เขาทำนี่มันเข้าข่ายพรากผู้เยาว์รึเปล่า

                "คุณพี่หล่อมากมายขา อย่าไปจุ๊บๆน้องมายเลยค่ะ"เสียงแหลมเล็กอีกหนึ่งดังขึ้นมาก่อนเขาจะทันได้คิดหาคำตอบข้อสงสัย "คุณครูบอกน้องเก๋ๆว่า น้องมายไม่ชอบแปรงฟัน เหม็นยี้ ชิ้วชิ้ว"  น้องเก๋ๆโฆษณาเพื่อนจนเสียหาย อันที่จริงก็อยากจะชมเหมือนกันว่าท่าชิ้วชิ้วของน้องได้อารมณ์มาก แต่ก็เปลี่ยนใจเมื่อน้องหันมาหาเขาแบบเข้าเป้าตรงประเด็น "พี่หล่อมากมากจุ๊บน้องเก๋ๆแทนดีกว่า"  

                ...ที่บ้านพ่อแม่ให้ดูละคร น 18+ ใช่มั้ยน้อง

                สงกรานต์สงกะสัยเป็นอย่างยิ่ง...เอาเถอะมันไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะเรื่องใหญ่กว่ามันอยู่ตรงที่สาวน้อยที่พยายามแทะ(?)เขาไม่ได้มีแค่สอง แต่มาเป็นโหล

                เขาเรียกความหล่อเป็นบาปใช่มั้ยฟะ

                "เฮ้ยแมน อย่ามัวแต่ม่อเด็ก มาช่วยทางนี้หน่อยดิ๊" วจีกวนส้นดังขึ้นมาจากเต็นท์ตรงอีกฟากของตึก ...ไอ้เจ้าอินทรี...ปกติมันแพล่มแบบนี้เขาคงอยากเตะมันสักป้าบ แต่รอบนี้ต้องถือว่ายกผลประโยชน์ให้ เพราะสัญชาตญาณบอกว่าเขาควรหาทางชิ่งจากจุดนี้ก่อนที่จะกลายเป็นเหยื่อชั้นดีให้ฝูงเด็กอนุบาล

                "ม่อบ้านแก แล้วก็อย่ามาม่อเหม้อแถวนี้เด้ เดี๋ยวน้องเขาได้ยิน" ตะโกนตอบกลับไปโดยที่ลืมว่าตัวเองอยู่ใกล้กว่าคนพูดตอนแรกเสียอีก จากนั้นตอบคำชวนกลับไปว่า"แป๊ปนะ เดี๋ยวตามไป"

                สงกรานต์หันมาเผชิญหน้ากับอุปสรรคอีกครั้ง ก้มลงบอกเหล่านวลน้องที่กำลังจ้องตาแป๋ว "น้องๆครับ น่าเสียดายจัง พี่แมนต้องไปแล้วล่ะ" เสียงโอดโอยดังระงมทันทีที่เขาพูดจบ และดูจากมือเล็กๆแต่ติดทนนานที่เกาะชายกางเกงเขาหนุบหนึบ สงกรานต์ก็บอกตัวเองว่างานนี้เอาตัวรอดไม่ได้ง่ายแหง...อีแบบนี้มันต้องใช้ตัวช่วย

                "โธ่ พี่ก็เสียดายเหมือนกันครับ" ปั้นเสียงเสียดายสุดฤทธิ์บวกกับรอยยิ้มเอาใจ ยิ้มเบิกทางเข้าไว้อะไรๆย่อมง่ายเสมอ "แต่ไม่เป็นไรนะ น้องๆไปเล่นกับพี่ชายคนอื่นแทนละกัน มองไปทางนู้นสิเห็นมั้ย" เด็กหนุ่มชี้นิ้วนำสายตาฝูงเด็กน้อยไปตกกระทบคู่แฝดหนุ่มหล่อ(พ่วงกับอีกหนึ่งเห็ด)

                "นั่นไง พี่ชายพวกนั้นเขาก็เล่นกับหนูๆได้" เด็กอายุเท่านี้ยังตาดีนักล่ะ และคงเห็นว่าสองหนุ่ม ณ ที่ไกลนั่นสอบผ่าน เพียงแต่เหล่าหนูๆยังลังเลอยู่ สงกรานต์จึงงัดไม้ตาย

                "เป็นนายแบบด้วยนะเอ้อ" ได้ผลครับท่าน เหล่าสาวน้อยทั้งหลายพุ่งฉิวไปหาเป้าหมายราวกับพรีเดเตอร์โดดตะครุบเหยื่อ สงกรานต์มองตามแล้วยืนไว้อาลัยสองวินาที

                ยุโยเอ๋ย ถือคติเพื่อนต้องช่วยเพื่อนละกันนะ...

++++++++++++++++++++++++

                "ชั่วได้อีกว่ะ" สาว...สาวมั้งที่ตัวสูงผมเปียเปิดฉากวิพากษ์วิจารณ์ทันทีที่เขาเดินเข้ามาถึงเต็นท์

                "เขาเรียกเอาตัวรอดเป็นยอดคน" เหอะๆ อย่าหวังว่าจะสะทกสะท้าน "เป็นแกไม่ทำงั้นรึไง" พอถามกลับไปคนฟังก็ฉีกยิ้มกว้าง แถมชูนิ้วโป้งให้

                "บอกว่าชั่ว ไม่ได้บอกว่าไม่ชอบ"

                เออ ให้มันยังงี้ ถึงคบกันได้

                ได้ยินเขาตอบเข้าหูหน่อยเขาก็ยักไหล่ มองซ้ายมองขวาหาเก้าอี้นั่ง...โว้ย...ลุยกับเด็กตัวกะเปี๊ยกไม่กี่คนนี่ไม่นึกว่าจะเหนื่อยชิบหายวายวอด และแล้วเขาก็ทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่ใกล้มือที่สุด แล้วมองไปรอบๆ

                ทำความดีนี่เหนื่อยจริงๆวุ้ยให้ตาย

                ความดีอะไร...คงงงๆกันใช่มั้ย เพราะงั้นขอเขาเล่าที่มาที่ไปซักเล็กน้อยแล้วกัน การที่อยู่ดีๆเขาก็หล่นปุมาตกดงเด็กได้เนี่ยต้องโทษ ผอ. และไอเดียเของเฮีย(ขอบังอาจเรียกเฮียละกัน เรียกในใจใครจะไปรู้) ที่ให้เด็กๆห้อง 4/1 คนที่สะดวกตอนบ่ายวันนี้มาช่วยงานที่โรงเรียน รรอบ. (ย่อมาจาก โรงเรียนอนุบาลบางขุนเทียน) ไอ้ตอนแรกเขาก็รีบเสนอตัวด้วยความเปรี้ยวใจ นึกว่าจะได้เจอสาวๆหน้าใหม่ ที่ไหนได้...เจอแต่สาวยังไม่โต...ด๋อยเอ๊ย

                เอาเถอะ ความจริงถึงไม่มีสาวๆเขาก็คงมาช่วยอยู่ดี เห็นหล่อๆอย่างนี้เขาก็มีน้ำใจนะเฮ้ย เพียงแต่คนเราทำดีทั้งที ถึงไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่มีก็ดีกว่าไม่มีถูกมะ ...เอ้อ จริงๆเรื่องนี้ช่างมันเถอะ ประเด็นก็คือ ไอ้เรื่องที่ผอ.จะให้พวกเขามาช่วยที่โรงเรียนนี้ นอกจากเป็นเพื่อนเล่นกับเด็กๆแล้วก็มาช่วยจัดงานวันแม่น่ะ

                ใช่เลย วันแม่แห่งชาติ...12 สิงหา

                "แมนนน มัวแต่เก๊กกกกกทำซากอะไร เรียกมาให้ช่วยเว้ยไม่ได้ให้มาเหม่อ" ไอ้เวรอินทรี ชอบขัดจังหวะเขาอยู่เรื่อย

                 "เออ ผมขออภัยเป็นอย่างสูงครับ ที่เสียเวลากระพริบตาไปสองสามวิ กระผมขอทำคุณไถ่โทษ มีไรจะให้ทำ คุณท่านเชิญบัญชาครับ...เฮ้ยยยยย" พูดยังไม่ทันจบกล่องใบเบ้งก็หล่นโครมใส่มือ มันกระเด้งแทบหลุดมือไปทีจนเขาต้องผวาตามไปคว้าก่อนของจะได้พังกันหมด

                "ไอ้...โว้ย" อยากจะด่าแต่ห้ามตัวเองทัน "ทำดีๆหน่อยเด้ เดี๋ยวของเขาพังหมด" เด็กหนุ่มถลึงตาใส่อย่างอาฆาต นี่ถ้าไม่ติดที่เพศ(โดยกำเนิด)ของมันป็นผู้หญิง เขาคงถีบแม่งไปละ

                สงกรานต์หัวเสียสุดฤทธิ์ อยู่กับไอ้นี่ทีไรมันชอบทำเขาเป็นตัวตลก ลี่ลี่ที่นั่งตัดกระดาษอยู่ใกล้ๆนั่งหัวเราะเขาใหญ่...เออ แล้วถ้ามองไม่พลาด แม้แต่ฟองคลื่นยังแอบก้มหน้าไปยิ้มด้วย ผ่าเอ๊ย ไม่อยากนึกเลยว่าตะกี้เขาทำท่าได้เท่แค่ไหน

                อินทรีเอื้อมมือมาตบไหล่ปุๆ "ไม่เป็นไร ไม่พังหรอก ชั้นเชื่อมือแก" ..เออสิวะมันไม่ได้เป็นคนแบกนี่แม่งก็พูดได้

                "ไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะแมน "ลี่ลี่คงกลัวเกิดเหตุฆ่ากันกลางเต็นท์เลยช่วยเบรก "ข้างในมันดอกมะลิพลาสติกน่ะ ไม่พังง่ายๆหรอก"อ้อโอเค เข้าใจละ ไอ้เจ้าอินทรีจะบอกซักคำหน่อยก็ไม่ได้ ลี่ลี่เป็นคนดีน่ารักสมชื่อจริงๆ เขาอยากจะยิ้มหวานให้ซักทีแต่พอหันไปเห็นหน้าแม่ทอมนี่แล้วหมดอารมณ์

                เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือก "แล้วนี่จะให้ฉันทำอะไร"

                "เอาไปแจกเด็กๆทางนู้นโน่นนน" มันชี้นิ้วสั่งแบบเรียบร้อยเสร็จสรรพ

                "เฮ้ย เพิ่งหลุดจากดงเด็กมา จะให้กลับไปอีกแล้วเรอะ" แถมมีของไปแจกอีก มันไม่รุมกันตายเหรอเนี่ย

                อินทรียิ้มหวาน...โอย เห็นมันยิ้มแบบนี้แล้วสยองเข้าไส้ ไม่ได้จะบอกว่ามันดูทุเรศทุรังอะไร เพียงแต่รู้สึกเหมือนเห็นน้องตุ้มใส่สูททำเสียงหล่อเก๊กแมนน่ะ

                "บูมเขาช่วยแจกด้วยนะ" ยัยทอมผมเปียทำหน้าเหมือนเพิ่งซัดไม้ตาย

                เหอๆ บูมแล้วทำไม บูมแล้วยังไง เกี่ยวอะไรกับเขาวะ ไม่ใช่แค่มันด้วยนะ ลี่ลี่กับฟองคลื่นก็เอากับเขาด้วย อันที่จริง เดี๋ยวนี้เพื่อนในห้องชอบทำหน้าเหมือนรู้ดีเวลาเห็นเขากับบูมอยู่ด้วยกัน...ไอ้พวกนี้นี่ คิดเองเออเองกันอยู่เรื่อย

                "แล้วทำไมวะ เกี่ยวไร" เขามีกฎของเขาเฟ้ย ไม่จีบเพื่อนในห้อง เด็ดๆ!

                "มีเฮียหมีเป็นลูกมือนะเว้ย" มันเสริม

                ไอ้เพี้ยนนั่นน่ะเรอะ...

                "มันไปอยู่ฝ่ายแบกหามไม่รุ่งกว่าเรอะไงนั่น" สงกรานต์วิพากษ์วิจารณ์ ก็มันออกจะหมีล่ำดำถึก...ถึงจะดูรักเด็กเหมาะกับหน้าที่ดีก็เถอะ แล้วความจริงถ้าขาวกว่านี้คงเอาดีทางเป็นซานตาคลอสได้ แต่ไม่ว่าดูยังไงมันก็พวกประสาทพิกลอยู่ดี

                ไม่รู้บูมชอบเข้าไปได้ยังไง...

                เอ้อ...คือ เขาเป็นพวกหงุดหงิดเวลาเห็นอะไรผิดที่ผิดทางน่ะ ไม่มีเหตุผลอย่างอื่น

                แต่ดูแม่ทอมตัวดีไม่คิดอย่างนั้น ดูมันๆ ไม่ต้องมายิ้มเดี๋ยวปั๊ด

                "เขาจัดสถานที่กันเสร็จหมดแล้ว เฮียหมีเลยมาช่วยอย่างอื่น" พูดจบมันส่ายหน้าแล้วทำเสียงจิ๊ๆ " ใครเขาจะอู้เหมือนแกวะ วุ้ยเรื่องมาก ตกลงจะทำไม่ทำ"

                คนโดนหาว่าอู้เตรียมอ้าปากพูด แต่ในระหว่างที่กำลังติดสินใจว่าจะด่ากลับ จะแย้งว่าเขาไม่ได้อู้ หรือตอบว่าจะทำไม่ทำ บุคคลที่โดนอ้างถึงก็เดินเข้ามาในเต็นท์พอดี

                "อินทรีคะ มีดอกมะลิเหลืออีกมั้ย" สาวตัวเล็กใจไม่เล็กจ้ำพรวดๆเอากล่องเปล่าข้ามาวางบนโต๊ะ ดูท่าทางที่ไม่แสดงความเหนื่อยแล้วเขาเดาว่าเธอคงเจอกับฝูงเด็กได้โดยไม่มีสะทกท้าน ไม่รู้ตัวแค่นี้ไปเอาพลังมาจากไหนมากมาย

                "อ้าว แมนมาอยู่ที่นี่เองเหรอคะ"...ทำไมมันฟังเหมือนถูกด่าพิกลวะ 

                "ครับ ผมมาช่วยอินทรีน่ะ" คนที่เขาเพิ่งมาช่วยทำท่าอ้าปากจะค้านทันที เลยโดนศอกจิ้มให้หนึ่งทีเลยเปลี่ยนเป็นอ้าพะงาบๆ...เพื่อนไม่ช่วยเพื่อนกรรมก็สนองเร็วงี้ ซอรี่นะจ๊ะ

                คนโดนกรรมสนองหันมามองเขาอย่างอาฆาตแค้น ซึ่งคนสร้างความแค้นก็รู้สึกว่าเพิ่งจะเห็นมันสวยก็ตอนนี้แหละ ฮ่าๆ ...แต่ก็ดูเหมือนอินทรีจะไม่ปล่อยให้เขาได้สะใจนานนักเพราะพอมันทันตั้งหลัก ก็เปิดฉากยิงสวนกลับทันควัน

                มันเดินอ้อมเขาไปหาบูมแล้วก็โอบไหล่...เฮ้ยๆๆๆๆ "โอ้ช่าย แมนเขามาช่วยผมล่ะฮะบูม" มันป้อต่อไป แถมยังเลิกคิ้วให้เขาอย่างสะใจอีกตะหาก

                "แต่มันก็ช่วยจนงานจะเสร็จแล้วล่ะ เลยจะให้ไปช่วยงานบูมต่อ"

                 งานเข้า สงกรานต์คิดออกอยู่คำเดียวว่า งานเข้า!!!

                 ไอ้ส....โว้ย โยนกันยังงี้เลย สงกรานต์กำลังจะอ้าปากค้านแต่พอมองเห็นหน้าคนที่เขาต้องช่วยแล้วก็เกิดอาการพูดไม่ออก

                เพราะเธอส่งยิ้มกว้างมาให้...โอ๊ย อย่ายิ้มยังงั้นเด้!!!

                "ดีจัง เมื่อกี๊เย้เยเพิ่งมาเรียกให้คุณภูมิไปช่วยเป่าลูกโป่งอยู่พอดี" เหอๆ นี่เขาต้องกลายเป็นตัวแทนไ้อ้หมีเพี้ยนไปแล้้วเหรอนี่ อินทรีหนออินทรีทำกับเพื่อนอย่างนี้ได้ คิดแล้วอยากหักคอทอมเป็นกำลัง ถ้าไม่ติดว่ามันคงไม่ยอมให้เขาทำง่ายๆ 

                "แมนจะช่วยบูมใช่มั้ยคะ" 

                สงกรานต์รู้สึกเหมือนโดนต้อนเข้ากรง

                เวร เวรของตรู

                ใจนึงก็รักชีวิต(ไม่อยากโดนเด็กรุมอีก) ใจนึงก็รักศักดิ์ศรี(เห็นหน้าตายัยทอมตอนนี้แล้วอยากหาอะไรฟาด) แต่อีกใจ...

                "ครับ...เดี๋ยวผมตามไปช่วยนะ"  อีกใจก็ไม่แข็งพอ...เหวย เป็นใครจะปฏิเสธลงบ้าง ขอถาม!

                บูมยิ้มเชือดใจเขาอีกครั้ง  "ค่ะ งั้นบูมไปรอทางตึกโน้นนะคะ" จากนั้นก็หยิบกล่องดอกไม้อีกกล่อง แล้วเดินนำหน้าไป ปล่อยให้คนใจอ่อนมองตามด้วยสีหน้าเหมือนโลกกำลังจะล่มสลาย

                 "ครับผม..." เขารับคำ เดินไปหยิบกล่องขึ้นมาอีกใบ เตรียมตัวจะเดินตามสาวเจ้า แต่ก่อนจะได้ทันก้าวก็มีเสียง...ที่ตอนนี้เขาคิดว่ามันเป็นเสียงโคตรจะกวนประสาทที่สุดในโลก

                "ครับผม ครับผม ไม่ได้เกี่ยวอะไรแต่ต่อให้บุกน้ำลุยไฟก็ไปครับผม"

                 "หุบปากไปเลยนะแก" เด็กหนุ่มส่งเสียงลอดไรฟัน และนั่นก็ยิ่งทำให้คนฟังยิ้มกว้างมากกว่าเดิม

                "กำลังจะหุบอยู่"  

 +++++++++++++++++

[Part II ]

2B continue

- คราวนี้ อินทรี ก๊ะแมน อย่างเด่น เขียนสองคนนี้ฉะกันมันส์พิลึก

- เห็นแมนมีโหมดโดนแกล้งบ่อย ให้เอาคืน(กับคนอื่น) ซะบ้าง ส่วนตัวก็คิดว่าแมนน่าจะเป็นพวกไหลๆลื่นหน่อยนะ เพียงแต่ที่เขียนๆไปมีแต่เจอคนที่แพ้ทางเท่านั้นเอง 555+

- ส่วนคำถามงงๆที่ว่า อ้าว ภูมิ หรือแมนกันแน่ โฮ่ๆ ลองอ่านๆดูแล้วเดี๋ยวเกตเองเด้อ เคะๆ